Español
English
Kyrie | |
|
Kyrie eleison. Christe eleison. Kyrie eleison. |
Señor, ten piedad. Cristo, ten piedad. Señor, ten piedad. |
Gloria | |
|
Gloria in excelsis Deo. Et in terra pax hominibus bonae voluntatis. Laudamus te, benedicimus te, adoramus te, glorificamus te. Gratias agimus tibi propter magnam gloriam tuam. Domine Deus, Rex coelestis, Deus Pater Omnipotens, Domine Fili unigenite Jesu Christe, Domine Deus, Agnus Dei, Filius Patris, Qui tollis peccata mundi miserere nobis. Qui tollis peccata mundi suscipe deprecationem nostram Qui sedes ad dexteram Patris miserere nobis. Quoniam tu solus sanctus, tu solus Dominus, tu solus altissimus, Jesu Christe. Cum Sancto Spiritu, in gloria Dei Patris. Amen. |
Gloria a Dios en las alturas, y en la tierra, paz a los hombres de buena voluntad. Te alabamos, te bendecimos, te adoramos, te glorificamos. Te damos gracias por tu infinita gloria. Señor Dios, Rey de los cielos, Dios Padre omnipotente, Señor Jesucristo, Hijo único de Dios, Señor Dios, Cordero de Dios, Hijo del Padre, Tú que quitas los pecados del mundo ten piedad de nosotros. Tú que quitas los pecados del mundo acepta nuestra humilde plegaria. Tú que estas sentado a la derecha del Padre ten piedad de nosotros. Porque sólo Tú eres santo, Tú sólo, Señor, Tú sólo altísimo, Jesucristo. Con el Espíritu Santo en la gloria de Dios Padre, Amen. |
Credo | |
|
Credo in unum Deum, Patrem omnipotentem, factorem coeli et terrae, Visibilium omnium et invisibilium. Credo in unum Dominum Jesus Christum, Filium Dei unigenitum et ex Patre natum ante omnia saecula. Deum de Deo, lumen de lumine, Deum verum de Deo vero, genitum, non factum, consubstantialem Patris, per quem omnia facta sunt. Qui propter nos homines et propter nostram salutem descendit de coelis. Et incarnatus est de Spiritu Sancto ex Maria virgine, et homo factus est. Crucifixus etiam pro nobis, sub Pontio Pilatus passus et sepultus est. Et resurrexit tertia die, secundum scripturas. Et ascendit in coelum, sedet ad dexteram Patris, et iterum venturus est cum gloria, judicare vivos et mortuos, cujus regni non erit finis. Credo in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem, qui ex Patre Filioque procedit, qui cum Patre et Filio simul adoratur et conglorificatur, qui locutus est per prophetas. Credo in unam sanctam, catholicam et apostolicam ecclesiam, confiteor unum baptisma in remissionem peccatorum. Et expecto resurrectionem mortuorum et vitam venturi saeculi. Amen. |
Creo en un solo Dios, Padre todopoderoso, creador del cielo y de la tierra, de todas las cosas visibles e invisibles. Y en un solo Señor, Jesucristo, Hijo único de Dios y nacido del Padre antes de todos los siglos. Dios de Dios, luz de la luz, Dios verdadero del Dios verdadero, engendrado, no creado, consustancial al Padre, por quien todas las cosas fueron hechas. El cual por nosotros los hombres y por nuestra salvación bajó de los cielos. Y se encarnó por obra del Espíritu Santo, en la Virgen María, y se hizo hombre. Por nosotros fue crucificado, padeció bajo Poncio Pilatos y fue sepultado. Al tercer día resucitó, conforme a las Escrituras. Y subió al cielo, se halla sentado a la derecha del Padre, y otra vez ha de venir con gloria para juzgar a los vivos y a los muertos, y su reino no tendrá fin. Creo en el Espíritu Santo, Señor y fuente de vida, que procede del Padre y del Hijo, quien con el Padre y el Hijo es igualmente adorado y glorificado, y que habló a traves de los profetas. Creo en la santa Iglesia, católica y apostólica, confieso un solo bautismo para el perdón de los pecados, y espero la resurrección de los muertos y la vida de los siglos venideros. Amen. |
Sanctus-Benedictus | |
|
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus, Dominus Deus Sabaoth. Pleni sunt coeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis. Benedictus qui venit in nomine Domini Hosanna in excelsis. |
Santo, Santo, Santo es el Señor, Señor Dios de los ejércitos. Llenos están los cielos y la tierra de tu gloria. Hosanna en el cielo. Bendito el que viene en nombre del Señor Hosanna en el cielo. |
Agnus Dei | |
|
Agnus Dei qui tollis peccata mundi, miserere nobis. Agnus Dei qui tollis peccata mundi, miserere nobis. Agnus Dei qui tollis peccata mundi, Dona nobis pacem. |
Cordero de Dios, que quitas el pecado del mundo, ten piedad de nosotros. Cordero de Dios, que quitas el pecado del mundo, ten piedad de nosotros. Cordero de Dios, que quitas el pecado del mundo, danos la paz. |
Lectio: Taedet animam meam | |||
|
Taedet animam meam vitae meae, dimittam adversum me eloquium meum, loquar in amaritudine animae meae. Dicam Deo: Noli me condemnare: indica mihi, cur me ita iudices. Numquid bonum tibi videtur, si calumnieris, et opprimas me, opus manuum tuarum, et consilium impiorum adiuves? Numquid oculi carnei tibi sunt: aut sicut videt homo, et tu vides? Numquid sicut dies hominis dies tui, aut anni tui sicut humana sunt tempora, ut quaeras iniquitatem meam, et peccatum meum scruteris? Et scias, quia nihil impium fecerim, cum sit nemo, qui de manu tua possit eruere. (Job 10:1-7)
|
¡Estoy hastiado de mi vida! Voy a dar curso libre a mis quejas, a hablar con la amargura de mi alma. Quiero decir a Dios:¡No me condenes, dame a enternder por qué te querellas contra mi! ¿Es decoroso para ti hacer violencia, desdeñar la obra de tus manos y complacerte en los consejos de los malvados? ¿Tienes tú acaso ojos de carne y miras como mira el hombre? ¿Son tus días los de un mortal, son tus años los de un hombre para que tengas que inquirir mi culpa y andar rebuscando mi pecado, cuando sabes que no soy culpable y nadie puede librarme de tus manos? (Job, 10:1-7)
| ||
Missa pro defunctis | |||
Introitus | |||
|
Requiem aeterman dona eis Domine (4 Esdr. 2:34-35; Sal. 64(65):1-2)
|
Dales, Señor, el descanso eterno, (4 Esdr. 2:34-35; Sal. 64(65):1-2)
| ||
Kyrie | |||
|
Kyrie eleison. |
Señor, ten piedad. | ||
Graduale | |||
|
Requiem aeterman dona eis Domine (4 Esdr. 2:34-35; Sal. 110(111):7) |
Dales, Señor, el descanso eterno, (4 Esdr. 2:34-35; Sal. 110(111):7) | ||
Offertorium | |||
|
Domine Jesu Christe, Rex gloriae, |
Señor Jesucristo, Rey de la Gloria, | ||
Sanctus-Benedictus | |||
|
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus, |
Santo, Santo, Santo es el Señor, | ||
Agnus Dei | |||
|
Agnus Dei |
Cordero de Dios, | ||
Communio | |||
|
Lux aeterna luceat eis, Domine . |
Brille la luz perpetua ante ellos, | ||
Motete: Versa est in luctum | |||
|
Versa est in luctum cithara mea, (Job 30:31; 7:16) |
Mi arpa se ha transformado en luto (Job 30:31; 7:16) | ||
Responsorium: Libera me | |||
|
Libera me, Domine, de morte aeterna, |
Líbrame, Señor, de la muerte eterna, |
||
|
Magnificat anima mea Dominum, et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo. Quia respexit humilitatem ancillae suae, ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. Quia fecit mihi magna qui potens est, et sanctum nomen eius. Et misericordia eius a progenie in progenies timentibus eum. Fecit potentiam in brachio suo, dispersit superbos mente cordis sui. Deposuit potentes de sede et exaltavit humiles. Esurientes implevit bonis, et divites dimisit inanes. Suscepit Israel puerum suum, recordatus misericordiae suae, sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini eius in saecula. Gloria Patri et Filio et Spiritui Sancto. Sicut erat in principio et nunc et semper, et in saecula saeculorum. Amen. (Lc. 1:46-55)
|
Proclama mi alma la grandeza del Señor, y mi espíritu se regocija en Dios, mi salvador. Porque ha mirado la humildad de su sierva, me llamarán bienaventurada todas las generaciones. Porque el Todopoderoso ha hecho obras grandes en mi, su nombre es santo. Y su misericordia llega a sus fieles de generación en generación. Con la fuerza de su brazo aleja a los soberbios de corazón. Derriba del trono a los poderosos y enaltece a los humildes. Colma de bienes a los hambrientos y a los ricos deja con las manos vacías. Auxilia a Israel, su siervo, acordandose de su misericordia, como prometió a nuestros padres, a Abraham y a su descendencia por siempre. Gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo como era en un principio, ahora y siempre por los siglos de los siglos. Amén. (Lucas 1:46-55)
|
|
Ave Maria, gratia plena, Dominus tecum: Benedicta tu in mulieribus, et benedictus fructus ventris tui Jesus Christus. Sancta Maria, mater Dei, ora pro nobis peccatoribus, nunc et in hora mortis nostrae. Amen. (Lc. 1:28,42)
|
Ave María, llena de gracia, el Señor está contigo, bendita tú entre las mujeres y bendito el fruto de tu vientre, Jesucristo. Santa María, madre de Dios ruega por nosotros pecadores, ahora y en la hora de nuestra muerte. Amen. (Lucas. 1:28,42)
|
|
Cum beatus Ignatius damnatus esset ad bestias, et ardore patiendi rugientes, audirent leones, ait: Frumentum Christi sum, dentibus bestiarum immolar, ut panis mundus inveniar. Ignis, crux, bestiae confractio ossium, membrorum et totius corporus contritio et tota tormenta diaboli in me veniant: tantum ut Christo fruar. |
Cuando el beato Ignacio fue condenado a las fieras y henchido de ardor por el martirio oyó el rugido de los leones,y gritó: Soy trigo de Cristo, deseoso de ser triturado por los colmillos de las fieras y así convertirme en pan puro. El fuego, la cruz, los animales feroces, la mutilación de todo mi cuerpo y todas las torturas del diablo caigan sobre mi con tal de alcanzar a Cristo. |
|
Doctor bonus, amicus Dei Andreas ducitur ad crucem. Aspiciens a longe vidit crucem et dixit: Salve, crux, suscipe discipulum eius qui pependit in te, magister meus, Christus. |
El buen doctor, amigo de Dios Andrés era llevado a la cruz. Mirando desde lejos vio la cruz y dijo: "Salve, cruz, recibe a un discípulo de aquel que en ti estuvo suspendido: mi maestro, Cristo". |
|
Domine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanabitur anima mea. Miserere mei quoniam infirmus sum: sana me Domine, et sanabor. |
Señor, no soy digno de que entres en mi casa; pero di una sola palabra y mi alma será sanada. Apiádate de mi porque estoy enfermo. Señor, sáname y seré sanado. |
|
Duo Seraphim clamabant alter ad alterum: Sanctus Dominus Deus Sabaoth. Plena est omnis terra gloria ejus. Tres sunt qui testimonium dant in caelo, Pater et Verbum et Spiritus Sanctus: et hi tres unum sunt: Sanctus Dominus Deus Sabaoth. Plena est omnis terra gloria ejus. |
Dos Serafines clamaban alternativamente: Santo Señor Dios de los ejércitos. Llena está toda la Tierra de tu Gloria. Tres son los que dan testimonio en el Cielo: El Padre, el Verbo y el Espíritu Santo. Y estos tres son uno. Santo Señor Dios de los ejércitos. Llena está toda la Tierra de tu Gloria. |
|
Estote fortes in bello et pugnate cum antiquo serpente et accipietis regnum aeternum. Alleluia. |
Sed valientes en la batalla y luchad con la vieja serpiente y recibiréis el reino eterno. Aleluya. |
|
Gaude, Maria Virgo: |
Alégrate, Virgen María, |
|
Iste Sanctus pro lege Dei sui certavit usque ad mortem, et a verbis impiorum non timuit fundatus enim erat supra firmam petram. |
Este Santo luchó por la ley de su Dios hasta la muerte, y no temió las amenazas de los impíos pues estaba asegurado sobre una piedra firme. |
|
Magi viderunt stellam qui dixerunt ad invicem: "Hoc signum magni Regis est, eamus et inquiramus eum et offeramus ei munera: aurum, thus et myrrham". Alleluia. |
Unos magos vieron la estrella y se dijeron mutuamente: "Esta es la señal del gran Rey, vayamos en su busca y ofrezcámosle regalos: oro, incienso y mirra". Aleluya. |
|
Ne timeas, Maria: invenisti enim gratiam apud Dominum: ecce concipies in utero, et paries filium, et vocabitur Altissimi Filius. (Lc. 1:31-32)
|
No temas, María pues has hallado la gracia a los ojos del Señor. Concebirás en tu seno y darás a luz un hijo y será llamado hijo del Altísimo. (Lucas 1:31-32)
|
|
O Decus Apostolicum Christe Redemptor gentium, quem Thomas apostolus tactis cicatricibus, Deum cognovit Dominum gregem tuum protege quem redemisti sanguine. Alleluia. |
Oh, esplendor de los Apóstoles, Cristo, Redentor de los pueblos, a quien el apóstol Tomás habiendo palpado las cicatrices reconoció como el Señor Dios, protege a tu pueblo al que redimiste con tu sangre. Aleluya. |
|
O Lux et decus Hispaniae Sanctissime Jacobe, qui inter Apostolos primatum tenens, primus eorum martirio laureatus. Alleluia. |
Oh Luz y ornato de España, Santísimo Santiago, que entre los Apóstoles tuviste la primacía y fuiste el primero de ellos laureado por el martirio. Aleluya. |
|
O magnum mysterium, |
¡Oh gran misterio |
|
O quam gloriosum est regnum in quo cum Christo gaudent omnes Sancti amicti stolis albis, sequuntur Agnum quocumque ierit. |
Oh, cuán glorioso es el reino en el que junto a Cristo se gozan todos los santos vestidos con túnicas blancas y siguen al Cordero allá donde va. |
|
O regem caeli, cui talia famulantur obsequia, stabulo proponitur, qui continet mundum, Jacet in praesepio, et in caelis regnat Alleluia. Natus est nobis hodie Salvator, qui est Christus Dominus, in civitate David. Jacet in praesepio et in caelis regnat. Alleluia. |
Oh Rey del cielo, que con tal obediencia nos sirve, nos da posada, conserva el mundo. Yace en un pesebre, y reina en el cielo. Aleluya. Hoy ha nacido para nosotros, hoy el Salvador, que es Cristo Señor, en la ciudad de David; yace en un pesebre, y reina en el cielo. Aleluya. |
|
O Sacrum Convivium
in quo Christus sumitur; recolitur memoria passionis ejus. Mens impletur gratia, et futurae gloriae nobis pignus datur. Alleluia. |
Oh Sagrado Banquete
en el que se toma a Cristo. Se recuerda la memoria de su Pasión. La mente se llena de gracia, y se nos da lárgamente la futura gloria. Aleluya. |
|
O vos omnes qui transitis per viam, attendite et videte: si est dolor similis sicut dolor meus. Attendite universi populi, et videte dolorem meum: si est dolor similis sicut dolor meus. (Lm. 1, 12)
|
Oh, todos vosotros que pasais por el camino prestad atención y mirad si hay un dolor semejante a mi dolor. Prestad atención, pueblos del universo, y mirad mi dolor, si hay un dolor semejante a mi dolor. (Lm. 1, 12)
|
|
Pueri Hebraeorum vestimenta prosternebant in via et clamabant dicentes: Hosanna Filio David. Benedictus qui venit in nomine Domini. (Matth. 21, 8-9)
|
Los niños hebreos tendían sus vestidos en el camino y gritaban diciendo: "Hosanna al Hijo de David. Bendito el que viene en nombre del Señor". (Mateo 21, 8-9)
|
|
Sancta Maria, succurre miseris |
Santa María, socorre a los miserables |
|
Senex Puerum portabat, Puer autem senem regebat: quem Virgo peperit, et post partum Virgo permansit ipsum quem genuit, adoravit. |
El anciano llevaba al Niño pero el Niño gobernaba al anciano. Una Virgen lo parió y siguió virgen después del parto y adoró a aquel que había engendrado. |
|
Trahe me post te, et curremus in odorem unguentorum tuorum, Alleluia, alleluia. (Canticum Canticorum 1:3a)
|
Llévame, en pos de tí, y corramos hacia el olor de tus perfumes, Aleluya, aleluya. (Cantar de los Cantares 1:3a)
|
|
Vadam et circuibo civitatem per vicos et plateas, quaeram quem diligit anima mea: quaesivi illum et non inveni. Advjuro vos filiae Jerusalem, si inveneritis dilectum meum, ut annuntietis ei, quia amore langueo. Qualis est dilectus tuus, quia sic adjurasti nos? Dilectus meus candidus est rubicundus, electus ex milibus: Talis est dilectus meus, et est amicus meus, filiae Jerusalem. Quo abiit dilectus tuus, o pulcherrima mulierum? Quo declinavit et quaeremus eum tecum? Ascendit in palmam, et apprehendit fructus ejus. (Canticum Canticorum 3)
|
Me levantaré y rodearé la ciudad, pasaré por calles y plazas, buscaré al que ama mi alma. Lo busqué y no lo hallé. Yo os conjuro, oh doncellas de Jerusalén, si hallarais a mi amado, que le hagais saber que de amor estoy enferma. ¿Qué es tu amado más que otro amado, que así nos conjuras? Mi amado es alto y rubio. Señalado entre diez mil. Tal es mi amado, tal es mi amigo. ¡Oh doncellas de Jerusalén! ¿Dónde se ha ido tu amado, la más hermosa de las mujeres? Lo buscaremos contigo. Subiré a la palma, tomaré sus ramos. (Cantar de los Cantares 3)
|
|
Vere languores nostros ipse tulit, |
Ciertamente Él cargó con nuestras debilidades y con nuestros sufrimientos. Por sus heridas hemos sido sanados. Dulce madero, dulces clavos y dulce peso que has llevado, tú has conseguido sostener al Rey de los Cielos, nuestro Señor. |
|
Vidi, speciosam |
La he visto, hermosa |
Amicus Meus | |
|
Amicus meus osculi me tradidit signo: Quem osculatus fuero, ipse est, tenete eum: hoc malum fecit signum, qui per osculum adimplevit homicidium. Infelix praetermisit pretium sanguinis, et in fine laqueo se suspendit. Bonum erat illi, si natus non fuisset homo ille. Infelix praetermisit pretium sanguinis, et in fine laqueo se suspendit. (Matth. 26, 50)
|
Mi amigo me ha entregado con la señal de un beso: Aquel a quien yo bese, ese es; prendedle, esa fue la maldita señal, cometió asesinato con un beso. El desgraciado rechazó el precio de la sangre y finalmente se ahorcó. Mejor sería que no hubiera nacido. El desgraciado rechazó el precio de la sangre y finalmente se ahorcó. (Matth. 26, 50)
|
Judas Mercator Pessimus | |
|
Judas mercator pessimus osculo petiit Dominum; ille ut agnus innocens non negavit Iudae osculum. Denariorum numero Christum Iudaeis tradidit. Melius illi erat, si natus non fuisset. Denariorum numero Christum Iudaeis tradidit. (Lc. 22, 48)
|
Judas, pésimo mercader, entregó con un beso al Señor; El como un cordero inocente no le negó el beso de Judas. Por un puñado de denarios Cristo fue entregado a los judíos. Más le hubiera valido, si no hubiese nacido. Por un puñado de denarios Cristo fue entregado a los judíos. (Lucas 22, 48)
|
Unus Ex discipulis Meis | |
|
Unus ex discipulis meis tradet me hodie: Vae illi per quem tradar ego: Melius illi erat, si natus non fuisset. Qui intingit mecum manum in paropside, hic me traditurus est in manus peccatorum. Melius illi erat, si natus non fuisset. Unus ex discipulis meis tradet me hodie: Vae illi per quem tradar ego: Melius illi erat, si natus non fuisset. |
Uno de mis discípulos me entrega hoy. Desgracia para el que me entrega. Mejor sería que no hubiera nacido. El que conmigo mete la mano en el plato, me entregará en manos de los pecadores. Mejor sería que no hubiera nacido. Uno de mis discípulos me entrega hoy. Desgracia para el que me entrega. Mejor sería que no hubiera nacido. |
Eram Quasi Agnus | |
|
Eram quasi agnus innocens: ductus sum ad immolandum, et nesciebam: consilium fecerunt inimici mei adversum me, dicentes: Venite, mittamus lignum in panem eius et eradamus eum de terra viventium. Omnes inimici mei adversum me cogitabant mala mihi: verbum iniquum mandaverunt adversum me, dicentes: Venite, mittamus lignum in panem eius et eradamus eum de terra viventium. (Jer. 11, 19)
|
Estaba como un cordero inocente, conducido al sacrificio y no lo sabía. Mis enemigos conspiraban contra mi, diciendo: Venid, pongamos madera en su pan y borrémoslo de la tierra de los vivos. Todos mis enemigos conspiraban contra mi, decían palabras injustas contra mi, diciendo: Venid, pongamos madera en su pan y borrémoslo de la tierra de los vivos. (Jer. 11, 19)
|
Una Hora | |
|
Una hora non potuistis vigilare mecum, qui exhortabamini mori pro me? Vel Iudam non videtis, quomodo non dormit, sed festinat tradere me Iudaeis? Quid dormitis? Surgite, et orate, ne intretis in tentationem. Vel Iudam non videtis, quomodo non dormit. sed festinat tradere me Iudaeis? (Matth. 26, 40; Lc. 22, 46)
|
No habéis podido vigilar conmigo una hora, vosotros que decíais que moriríais por mí. ¿No habéis visto que Judas no dormía, sino que se apresuraba a entregarme a los judíos? ¿Por qué dormís? Levantáos y orad, para que no caigáis en tentación. ¿No habéis visto que Judas no dormía, sino que se apresuraba a entregarme a los judíos? (Mateo 26, 40; Lucas 22, 46)
|
Seniores Populi | |
|
Seniores populi consilium fecerunt, ut Jesum dolo tenerent, et occiderent. Cum gladiis et fustibus exierunt tamquam ad latronem. Collegerunt Pontifices et Pharisaei concilium, ut Jesum dolo tenerent, et occiderent. Cum gladiis et fustibus exierunt tamquam ad latronem. Seniores populi consilium fecerunt, ut Jesum dolo tenerent, et occiderent. Cum gladiis et fustibus exierunt tamquam ad latronem. (Matth. 26, 3; Jn. 11, 47)
|
Los ancianos decidieron arrestar a Jesús, y matarlo. Salieron con espadas y látigos, como si fuera un ladrón. Los Pontífices y los Fariseos lo urdieron en consejo, arrestar a Jesús, y matarlo. Salieron con espadas y látigos, como si fuera un ladrón. Los ancianos decidieron arrestar a Jesús, y matarlo. Salieron con espadas y látigos, como si fuera un ladrón. (Mateo 26, 3; Juan 11, 47)
|
Tamquam Ad Latronem | |
|
Tamquam ad latronem existis cum gladiis et fustibus comprehendere me: Quotidie apud vos eram in templo docens, et non me tenuistis: et ecce, flagellatum ducitis ad crucifigendum. Cumque iniecissent manus in Iesum, et tenuissent eum, dixit ad eos: Quotidie apud vos eram in templo docens, et non me tenuistis: et ecce, flagellatum ducitis ad crucifigendum. (Matth. 26, 55)
|
Cual si fuera un ladrón salisteis con espadas y palos a cogerme. Día tras día estuve junto a vosotros enseñando en el templo y no me prendisteis: y ahora, tras ser flagelado, me lleváis a morir en la cruz. Y cuando pusieron sus manos encima de Jesús y le prendieron, El les dijo: Día tras día estuve junto a vosotros enseñando en el templo y no me prendisteis: y ahora, tras ser flagelado, me lleváis a morir en la cruz. (Mateo 26, 55)
|
Tenebrae Factae Sunt | |
|
Tenebrae factae sunt, dum crucifixissent lesum Iudaei: et circa horam nonam exclamavit Iesus voce magna: Deus meus, ut quid me dereliquisti? Et inclinato capite, emisit spiritum. Exclamans Iesus voce magna ait: Pater, in manus tuas commendo spiritum meum. Et inclinato capite, emisit spiritum. (Matth. 27, 45-46; Lc. 23, 46)
|
Se hizo la oscuridad cuando los judíos crucificaron a Jesús, y hacia la hora novena Jesús exclamó en voz alta: Dios Mío, ¿por qué me has abandonado? E inclinando la cabeza, exhaló su espíritu. Exclamando en voz alta, Jesús dijo: "Padre, en tus manos encomiendo mi espíritu." E inclinando la cabeza, exhaló su espíritu. (Mateo 27, 45-46; Lucas 23, 46)
|
Animam Meam Dilectam | |
|
Animam meam dilectam tradidi in manus iniquorum, et facta est mihi haereditas mea, sicut leo in silva: dedit contra me voces adversarious meus: Congregamini, et properate ad devorandum illum. Posuerunt me in deserto solitudinis, et luxit super me omnis terra: Quia non est inventus qui me agnosceret, et faceret bene. Insurrexerunt in me viri absque misericordia, et non pepercerunt animae meae. Quia non est inventus qui me agnosceret, et faceret bene. Animam meam dilectam tradidi in manus iniquorum, et facta est mihi haereditas mea, sicut leo in silva: dedit contra me voces adversarious meus: Congregamini, et properate ad devorandum illum. Posuerunt me in deserto solitudinis, et luxit super me omnis terra: Quia non est inventus qui me agnosceret, et faceret bene. (Jer. 12, 7-11)
|
He entregado mi preciosa vida en manos de gente inicua, y contra mí se ha revuelto mi heredad, como un león en la selva: gritó contra mi tal adversario diciendo: "Reuníos y devoradle presto." Me echaron a un desierto de soledad y toda la tierra lloró por mi: porque no hubo quien me reconociera y me hiciera el bien. Hombres sin piedad se alzaron contra mi y no perdonaron mi vida. porque no hubo quien me reconociera y me hiciera el bien. He entregado mi preciosa vida en manos de gente inicua, y contra mí se ha revuelto mi heredad, como un león en la selva: gritó contra mi tal adversario diciendo: "Reuníos y devoradle presto." Me echaron a un desierto de soledad y toda la tierra lloró por mi: porque no hubo quien me reconociera y me hiciera el bien. (Jer. 12, 7-11)
|
Tradiderunt Me | |
|
Tradiderunt me in manus impiorum, et inter iniquos proiecerunt me, et non pepercerunt animae meae: congregati sunt adversum me fortes: Et sicut gigantes steterunt contra me. Alieni insurrexerunt adversum me, et fortes quaesierunt animam meam. Et sicut gigantes steterunt contra me. |
Me entregaron en manos de los impíos, me arrojaron entre malvados y no respetaron mi vida: se aliaron contra mi los poderosos. Y como gigantes se irguieron contra mi. Se alzaron contra mi incluso extraños, y los poderosos atentaron contra mi vida. Y como gigantes se irguieron contra mi. |
Iesum Tradidit Impius | |
|
Iesum tradidt impius summis principibus sacerdotum, et senioribus populi: Petrus autem sequebatur eum a longe, ut videret finem. Adduxerunt autem cum ad Caipham principem sacerdotum, ubi scribae et pharisaei convenerant. Petrus autem sequebatur eum a longe, ut videret finem. (Matth. 26, 14-16; 47-48)
|
Entregó el impío a Jesús a los sumos sacerdotes y a los ancianos del pueblo. Pedro, sin embargo, le seguía de lejos para ver cómo terminaría. Le llevaron ante Caifás, príncipe de los sacerdotes, en cuya casa se habían reunido escribas y fariseos. Pedro, sin embargo, le seguía de lejos para ver cómo terminaría. (Mateo 26, 14-16; 47-48)
|
Caligaverunt Oculi Mei | |
|
Caligaverunt oculi mei a fletu meo: quia elongatus est a me, qui consolabatur me: Videte, omnes populi, si est dolor similis sicut dolor meus. O vos omnes, qui transitis per viam, attendite et videte Si est dolor similis sicut dolor meus. Caligaverunt oculi mei a fletu meo: quia elongatus est a me, qui consolabatur me: Videte, omnes populi, si est dolor similis sicut dolor meus. (Job 16, 17; Lm. 1, 12)
|
Se nublaron mis ojos a causa del llanto, porque se había alejado de mi aquél que me consolaba. Ved, pueblos todos, si existe dolor semejante al mío. Vosotros todos, los que pasáis por el camino, prestad atención y ved si existe dolor semejante al mío. Se nublaron mis ojos a causa del llanto, porque se había alejado de mi aquél que me consolaba. Ved, pueblos todos, si existe dolor semejante al mío. (Job 16, 17; Lm. 1, 12)
|
Recessit Pastor Noster | |
|
Recessit pastor noster, fons aquae vivae, ad cuius transitum sol obscuratus est: Nam et ille captus est, qui captivum tenebat primum hominem: hodie portas mortis et seras pariter Salvator noster disrupit. Destruxit quidem claustra inferni, et subvertit potentias diaboli. Nam et ille captus est, qui captivum tenebat primum hominem: hodie portas mortis et seras pariter Salvator noster disrupit. |
Se ha alejado nuestro pastor, fuente de agua viva, a cuyo tránsito se oscureció es sol. Y ahora está cautivo quien cautivo tuvo al primer hombre: hoy ha roto nuestro Salvador a la vez las puertas y cerrojos de la muerte. Ciertamente ha destruido las cadenas del infierno y ha aniquilado el poder del demonio. Y ahora está cautivo quien cautivo tuvo al primer hombre: hoy ha roto nuestro Salvador a la vez las puertas y cerrojos de la muerte. |
O Vos Omnes | |
|
O vos omnes, qui transitis per viam, attendite, et videte Si est dolor similis sicut dolor meus. Attendite universi populi, et videte dolorem meum Si est dolor similis sicut dolor meus. (Lm. 1, 12)
|
Oh, vosotros todos, los que pasáis por el camino, prestad atención y ved si existe dolor semejante al mío. Atended, pueblos del universo, y ved mi dolor. Si existe dolor semejante al mío. (Lm. 1, 12)
|
Ecce Quomodo Moritur | |
|
Ecce quomodo moritur iustus, et nemo percipit corde: et viri iusti tolluntur, et nemo considerat: a facie iniquitatis sublatus est iustus: Et erit in pace memoria eius. Tamquam agnus coram tondente se obmutuit, et non aperuit os suum: de angustia, et de iudicio sublatus est. Et erit in pace memoria eius. Ecce quomodo moritur iustus, et nemo percipit corde: et viri iusti tolluntur, et nemo considerat: a facie iniquitatis sublatus est iustus: Et erit in pace memoria eius. (Is. 57, 1; 53, 7)
|
He aquí cómo muere el justo, y nadie se da cuenta. Los hombres justos son apartados, y nadie lo tiene en consideración: apartado ha sido el justo de la faz de la iniquidad. Y en paz perdurará su recuerdo. Como el cordero ante el esquilador, enmudeció y no abrió la boca: del apremio y del juicio fue apartado. Y en paz perdurará su recuerdo. He aquí cómo muere el justo, y nadie se da cuenta. Los hombres justos son apartados, y nadie lo tiene en consideración: apartado ha sido el justo de la faz de la iniquidad. Y en paz perdurará su recuerdo. (Is. 57, 1; 53, 7)
|
Astiterunt Reges | |
|
Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum, adversus Dominum, et adversus Christum eius. Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Adversus Dominum, et adversus Christum eius. (Ps. 2, 1-2)
|
Se alzaron los reyes de la tierra y se aliaron con los príncipes contra el Señor y contra su Cristo. ¿Por qué se indignan las naciones y los pueblos preparan vanos proyectos? Contra el Señor y contra su Cristo. (Salmos 2, 1-2)
|
Aestimatus Sum | |
|
Aestimatus sum cum descendentibus in lacum: Factus sum sicut homo sine adiutorio, inter mortuos liber. Posuerunt me in lacu inferiori, in tenebrosis, et in umbra mortis. Factus sum sicut homo sine adiutorio, inter mortuos liber. |
He sido contado entre los que descienden a la tumba. Me he convertido en un hombre desvalido, relegado entre los muertos. Me pusieron en una tumba profunda, en gran oscuridad y a la sombra de los muertos. Me he convertido en un hombre desvalido, relegado entre los muertos. |
Sepulto Domino | |
|
Sepulto Domino, signatum est monumentum, volventes lapidem ad ostium monumenti: Ponentes milites, qui custodirent illum. Accedentes principes sacerdotum ad Pilatum, petierunt illum. Ponentes milites, qui custodirent illum. Sepulto Domino, signatum est monumentum, volventes lapidem ad ostium monumenti: Ponentes milites, qui custodirent illum. (Matth. 27, 62-66)
|
Una vez sepultado el Señor, el sepulcro fue sellado con una piedra que hicieron rodar ante la entrada del sepulcro. Y pusieron soldados para custodiarle. Los príncipes de los sacerdotes acudieron a Pilato y lo pidieron. Y pusieron soldados para custodiarle. Una vez sepultado el Señor, el sepulcro fue sellado con una piedra que hicieron rodar ante la entrada del sepulcro. Y pusieron soldados para custodiarle. (Mateo 27, 62-66)
|
|
Incipit lamentatio Hieremiae Prophetae Aleph. Quomodo sedet sola civitas plena populo facta est quasi vidua domina gentium: princeps provinciarum facta est sub tributo. Beth. Plorans ploravit in nocte, et lacrimae eius in maxillis eius. Ierusalem, Ierusalem, convertere ad Dominum Deum tuum. (Lm. 1, 1-2)
|
Comienzo de las lamentaciones del profeta Jeremías Aleph. ¡Qué solitaria está la ciudad antes populosa! Se ha quedado como una viuda la grande entre las naciones, la princesa de las provincias se ha hecho tributaria. Beth. Pasa la noche entera llorando, las lágrimas le corren por las mejillas. Jerusalén, Jerusalén, vuélvete hacia el Señor tu Dios. (Lm. 1, 1-2)
|
|
Vau. Et egressus est a filia Sion omnis decor eius: facti sunt principes eius velut arietes non invenientes pascua: et abierunt absque fortitudine ante faciem subsequentis. Ierusalem, Ierusalem, convertere ad Dominum Deum tuum. (Lm. 1, 6)
|
Vau La hija de Sión ha perdido toda su hermosura; sus príncipes, como ciervos que no encuentran sus pastos, marchaban sin fuerza delante del que los iba persiguiendo. Jerusalén, Jerusalén, vuélvete hacia el Señor tu Dios. (Lm. 1, 6)
|
|
Iod. Manun suam misit hostis ad omnia desiderabilia eius: quia vidit Gentes ingressas sanctuarium suum, de quibus praeceperas ne intrarent in ecclesiam tuam. Caph. Omnis populus eius gemens, et quarens panem: dederunt praetiosa quaeque pro cibo ad refocillandam animan. Vide,Domine, et considera, quoniam facta sum villis! Ierusalem, Ierusalem, convertere ad Dominum Deum tuum. (Lm. 1, 10-11)
|
Jod. El enemigo ha echado mano a todos sus tesoros; ella ha visto a los gentiles penetrar en su santuario, aunque tú habías prohibido que entraran en tu congregación. Caph. Todo su pueblo, entre gemidos, anda buscando pan, ofrecían sus tesoros por comida para reanimar su espíritu. Mira, Señor, fíjate como estoy envilecida. Jerusalén, Jerusalén, vuélvete hacia el Señor tu Dios. (Lm. 1, 10-11)
|
|
Heth. Cogitavit Dominus dissipare murum filiae Sion: tetendit funiculum suum, et non avertit manum suam a perditiones: luxitque antemurale, et murus pariter dissipatus est. Ierusalem, Ierusalem, convertere ad Dominum Deum tuum. (Lm. 2, 8)
|
Heth. El Señor ha decidido arrasar la muralla de la hija de Sión, extendió su cordel y no apartó su mano de la destrucción, de luto quedaron los muros y baluartes al desmoronarse juntos. Jerusalén, Jerusalén, vuélvete hacia el Señor tu Dios. (Lm. 2, 8)
|
|
Lamed. Matribus suis dixerunt: Ubi est triticum et vinum? cum deficerent quasi vulnerati in plateis civitatis. Mem. Cui comparabo te? vel cui assimilabo te, filia Ierusalem? cui exaequabo te, et consolabor te, Virgo, filia Sion? Ierusalem, Ierusalem, convertere ad Dominum Deum tuum. (Lm. 2, 12-13)
|
Lamed. A sus madres preguntaban: ¿donde hay pan y vino? mientras desfallecían heridos de muerte, por las calles de la ciudad. Beth. ¿Con quién te voy a comparar, quién se asemeja a tí, hija de Jerusalén? ¿A quién te igualaría yo para consolarte, oh doncella, hija de Sión? Jerusalén, Jerusalén, vuélvete hacia el Señor tu Dios. (Lm. 2, 12-13)
|
|
Aleph. Ego vir videns pauperatem meam in virga indignationis eius. Aleph. Me minavit, et adduxit in tenebras, et non in lucem. Ierusalem, Ierusalem, convertere ad Dominum Deum tuum. (Lm. 3, 1-2)
|
Aleph. Yo soy un hombre que ha visto la desgracia bajo la vara de su cólera. Aleph. Me ha guiado y me ha llevado a la oscuridad, no a la luz. Jerusalén, Jerusalén, vuélvete hacia el Señor tu Dios. (Lm. 3, 1-2)
|
|
Heth. Misericordiae Domini quia non sumus consumpti: quia non defecerunt miserationes eius. Teth. Bonum est vivo, cum portaverit iugum ab adolescentia sua. Ierusalem, Ierusalem, convertere ad Dominum Deum tuum. (Lm. 3, 22,27)
|
Heth. Por la misericordia de Dios no hemos sido consumidos, no nos ha faltado su compasión. Teth. Bueno es para el hombre cargar con el yugo desde joven. Jerusalén, Jerusalén, vuélvete hacia el Señor tu Dios. (Lm. 3, 22,27)
|
|
Aleph. Quomodo obscuratum est aureum, mutatus est color optimus, dispersi sunt lapides sanctuarii in capite ominum platearum? Beth. Filii Sion inclyti, et amicti auro primo: quomodo reputati sunt in vasa testea, opus manuum figuli? Ierusalem, Ierusalem, convertere ad Dominum Deum tuum. (Lm. 4, 1-2)
|
Aleph. ¡Cómo se ha oscurecido el oro y ha cambiado su bellísimo color! Tiradas están las piedras del santuario por las esquinas de todas las calles. Beth. Las nobles hijos de Sión, vestidos de oro fino, ¡cuentan como vasijas de barro, obra de manos de alfarero! Jerusalén, Jerusalén, vuélvete hacia el Señor tu Dios. (Lm. 4, 1-2)
|
|
Incipit Oratio Hieremiae Prophetae Recordare Domine qui acciderit nobis: intuere, et respice opprobium nostrum. Haereditas nostra versa est ad alienos: domus nostrae ad extraneos. Pupilli facti sumus absque patre, matres nostrae quasi viduae. Aquam nostram pecunia bibimus: ligna nostra pretio comparavimus. Cervibus nostri minabamur, lassis non dabatur requies. Ierusalem, Ierusalem, convertere ad Dominum Deum tuum. (Lm. 5, 1-5)
|
Comienzo de la oración del profeta Jeremías Recuerda, Señor, lo que nos ha ocurrido: mira y fíjate en nuestro oprobio. Nuestra heredad ha pasado a extranjeros, nuestras casas a extraños. Huérfanos hemos quedado, sin padre, nuestras madres como viudas. Tenemos que comprar el agua que bebemos, y pagar la leña que nos llevamos. Nos llevan del cuello, y no nos dan descanso. Jerusalén, Jerusalén, vuélvete hacia el Señor tu Dios. (Lm. 5, 1-5)
|
|
Alma Redemptoris Mater quae pervia caeli porta manes et stella maris, succurre cadenti surgere qui curat populo. Tu quae genuisti natura mirante, tuum sanctum Genitorem, Virgo prius ac posterius, Gabrielis ab ore sumens illud Ave, peccatorum miserere. |
Madre nutricia del Redentor que eres la puerta accesible del cielo y la estrella del mar, socorre al pueblo que cae e intenta levantarse. Tú que engendraste con admiración de la naturaleza a tu santo Creador, siendo virgen antes y después, cuando de la boca de Gabriel escuchaste aquel "Ave", apiádate de los pecadores. |
|
Ave Regina caelorum, |
Ave, Reina de los cielos |
|
Regina caeli laetare, alleluia. Quia quem meruisti portare, alleluia. Resurrexit, sicut dixit, alleluia. Ora pro nobis Deum, alleluia. |
Reina del cielo, alégrate, aleluya. Porque el que mereciste llevar en tu seno, aleluya, ha resucitado como lo había predicho, aleluya. Ruega por nosotros a Dios, aleluya. |
|
Salve regina mater misericordiae vita dulcedo et spes nostra salve. Ad te clamamus, exsules filii Hevae. Ad te suspiramus, gementes et flentes in hac lacrimarum valle. Eia ergo, Advocata nostra, illos tuos misericordes oculos ad nos converte. Et Jesum, benedictum fructum ventris tui, nobis post hoc exilium ostende. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Maria. |
Salve Reina madre misericordiosa, vida, dulzura y esperanza nuestra, Dios te salve. A ti llamamos los desterrados hijos de Eva. A ti suspiramos gimiendo y llorando en este valle de lágrimas. Ea, pues, Señora, abogada nuestra, vuelve a nosotros esos tus ojos misericordiosos, y despues de este destierro, muestranos a Jesús, fruto bendito de tu vientre. ¡Oh clementísima! ¡Oh piadosa! ¡Oh dulce Virgen Maria! |
|
Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam. Et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam. Amplius lava me ab iniquitate mea: et a peccato meo munda me. Quoniam iniquitatem meam ego cognosco: et peccatum meum contra me est semper. Tibi soli peccavi, et malum coram te feci: ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris. Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum: et in peccatis concepit me mater mea. Ecce enim veritatem dilexisti: incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi. Asperges me hyssopo, et mundabor: lavabis me et super nivem dealbabor. Auditui meo dabis gaudium et laetitiam: et exsultabunt ossa humiliata. Averte faciem tuam a peccatis meis: et omnes iniquitate meas dele. Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis. Ne projicias me a facie tua: et spiritum sanctum tuum ne auferas a me. Redde mihi laetitiam salutaris tui: et spiritu principali confirma me. Docebo iniquos vias tuas: et impii ad te convertentur. Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meae et exsultabit lingua mea justitiam tuam. Domine, labia mea aperies: et os meum annuntiabit laudem tuam. Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique: holocaustis non delectaberis. Sacrificium Deo spiritus contribulatus: cor contritum et humiliatum, Deus, nos despicies. Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua sion: ut aedificentur muri Jerusalem. Tunc accetabis sacrificium justitiae, oblationes et holocausta: tunc imponent super altare tuum vitulos. |
Ten misericordia de mi, oh Dios: conforme a tu gran misericordia. Y conforme a la multitud de tus piedades, borra mi maldad. Lávame enteramente de mi culpa, y límpiame de mi pecado. Porque yo conozco mi maldad, y mi pecado está siempre ante mis ojos. Contra ti solo he pecado, y hecho lo malo delante de ti: porque te justifiques en tus palabras, y venzas en tu juicio. He aquí que en iniquidades fui engendrado, y en pecados me concibió mi madre. He aquí que amas la verdad: me has manifestado los misterios y secretos de tu sabiduría. Rocíame con hisopo y seré limpio: lávame, y seré emblanquecido más que la nieve. Hazme oir el gozo y la alegría, y saltarán de placer mis huesos apocados. Aparta tu rostro de mis pecados, y borra todas mis iniquidades. Crea en mi, oh Dios, un corazón puro y renueva dentro de mi un espíritu recto. No me eches de tu presencia, y no quites de mi tu santo espíritu. Devuélveme el gozo de tu salvación, sosténgame un espíritu de príncipe. Enseñaré a los pecadores tus caminos, y los impíos se convertirán a ti. Líbrame de toda sangre, oh Dios, de mi salud, y cantará mi lengua tu justicia. Señor, abrirás mis labios, y mi boca anunciará tu alabanza. Porque si hubieras querido sacrificio, yo lo hubiera ofrecido: mas no te serán agradables los holocaustos. Para Dios es sacrificio un espíritu atribulado: el corazón contrito y humillado, oh Dios, no lo despreciarás. Haz bien, oh Señor, con tu buena voluntad a Sión: para que sean edificados los muros de Jerusalén. Entonces aceptarás el sacrificio legítimo, las ofrendas y holocaustos: entonces ofrecerán sobre tu altar becerros. |
|
Pange lingua gloriosi Corporis mysterium, Sanguinisque pretiosi Quem in mundi pretium, Fructus ventris generosi, Rex effudit gentium. Novis datus, nobis natus Ex intacta Virgine, Et in mundo conversatus, Sparso verbi semini: Sui moras incolatus Miro clausit ordine. In supremae nocte coenae Recumbens cum fratribus, Observata lege plene Cibis in legalibus: Cibum turbae duodenae Se dat suis manibus. Verbum caro, panem verum, Verbo carnem efficit, Fitque sanguis Christi merum: Et, si sensus deficit, Ad firmandum cor sincerum Sola fides sufficit. Tantum ergo sacramentum Veneremur cernui: Et antiquum documentum Novo cedat ritui. Praestet fides supplementum Sensuum defectui. Genitori Genitoque Laus et iubilatio, Salus, honor, virtus quoque Sit et benedictio: Procedenti ab utroque compar sit laudatio. Amen. (St. Thomas Aquinas, s. XIII)
|
Canta, oh lengua, el misterio del glorioso cuerpo y de la preciosa sangre, que el Rey de las gentes, fruto de unas entrañas puras, derramó para redimir al mundo. Tan grande Sacramento veneremos postrados: y que las antiguas enseñanzas cedan al nuevo rito. Que la fe viene al socorro de lo que el sentido no alcanza. Demos al Padre y al Hijo alabanza y júbilo, salutación, honra, poder y bendición, e iguales loores al que de entrambos procede. Amen. (St. Thomas Aquinas, XIII century)
|
|
Veni, Creator Spiritus, mentes tuorum visita. Imple superna gratia quae tu creasti pectora. Qui diceris Paraclitus, Altissimi donum Dei, fons vivus, ignis, caritas, et spiritalis unctio. Tu septiformis munere, digitus paternae dexterae, tu rite promissum Patris, sermone ditans guttura. Accende lumen sensibus, infundes amorem cordibus, infirma nostri corporis, virtute firmans perpeti. Hostem repellas longius, pacemques dones protinus, ductore sic te praevio, vitemus omne noxium. Per te sciamus da Patrem, noscamus atque Filium, teque utriusque Spiritum credamus omni tempore. Deo Patri sit gloria, et Filio qui a mortuis surrexit, ac Paraclito in saeculorum saecula. Amen. (Rabanus Maurus, s. IX)
|
Ven Espíritu creador; visita las almas de tus fieles. Llena de la divina gracia los corazones que Tú mismo has creado. Tú eres nuestro consuelo, don de Dios altísimo, fuente viva, fuego, caridad y espiritual unción. Tú derramas sobre nosotros los siete dones Tú el dedo de la mano de Dios, Tú el prometido del Padre, pones en nuestros labios los tesoros de tu palabra. Enciende con tu luz nuestros sentidos, infunde tu amor en nuestros corazones y con tu perpetuo auxilio, fortalece nuestra frágil carne. Aleja de nosotros al enemigo, danos pronto tu paz, siendo Tú mismo nuestro guía evitaremos todo lo que es nocivo. Por Ti conozcamos al Padre y también al Hijo y que en Ti, que eres el Espíritu de ambos, creamos en todo tiempo. Gloria a Dios Padre y al Hijo quede resucitó de entre los muertos, y al Espíritu Consolador, por los siglos infinitos. Amen. (Rabanus Maurus, s. IX)
|
|
Vexilla regis prodeunt: fulget Crucis mysterium, quo carne carnis conditor, suspensus est patibulo. Quo vulneratus insuper mucrone diro lanceae, ut nos lavaret crimine, manavit unda sanguine. Impleta sunt quae concinit, David fideli carmine; Dicens: In nationibus regnavit a ligno Deus. Arbor decora et fulgida ornata regis purpura, electa digno stipite, tam sancta membra tangere. Beata,cujus brachiis saecli pependit pretium; statera facta corporis praedamque tulit tartari. O Crux,ave, spes unica, Hoc Passionis tempore: Auge piis justitiam, reisque dona veniam. Te summa Deus Trinitas, collaudet omnis spiritus; quos per Crucis mysterium salvas, rege per saecula. Amen. (Venantius Fortunatus, s. VI)
|
Las banderas del Rey avanzan: resplandece el misterio de la Cruz, donde la carne del creador, fue suspendida en el patíbulo. La cual herida además por la punta terrible de la lanza, para lavarnos de los crímenes, manó sangre y agua. Cumpliéronse entonces los fieles oráculos de David, cuando dijo a las naciones: "Reinará Dios desde el madero". Oh árbol bello y refulgente hermoseado con la púrpura del Rey, escogido del más digno tronco, para tocar tan santos miembros. Dichoso tú,de cuyos brazos, estuvo pendiente el rescate del mundo; hecho balanza de su propio cuerpo y arrebató la presa al infierno. Salve, oh Cruz, esperanza única, en este tiempo de pasión: aumenta a los justos la gracia y a los pecadores borra el pecado. ¡Oh Trinidad, fuente de salvación!, que todo espíritu te alabe; que por el misterio de la Cruz nos salvas del mal por siempre. Amen. (Venantius Fortunatus, s. VI)
|
|
Benedictus Dominus Deus Israel, quia visitavit, et fecit redemptionem plebis suae. Et erexit cornu salutis nobis: in domo David, pueri sui. Sicut locutus est per os sanctorum, qui a saeculo sunt prophetarum ejus. Salutem ex inimicis nostris, et de manu omnium qui oderunt nos. Ad faciendam misericordiam cum patribus nostris: et memorari testamenti sui sancti. Jusjurandum, quod juravit ad Abraham, patrem nostrum, daturum se nobis. ut sine timore, de manu inimicorum liberati, serviamus illi, In sanctitate, et justitia coram ipso, omnibus dierum nostris. Et tu, puer, Propheta Altissimi vocaberis: praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus, Ad dandam scientiam salutis plebi ejus: in remissionem peccatorum eorum, Per viscera misericordiae Dei nostri: in quibus visitavit nos, oriens ex alto, Illuminare his, qui in tenebris, et in umbra mortis sedent ad dirigendos pedes nostros in viam pacis. (Lc. 1, 68-79)
|
Bendito sea el Señor, Dios de Israel: porque ha visitado y obrado la redención de su pueblo. Y ha levantado un poderoso salvador nuestro en la casa de su siervo David. Como lo había prometido por boca de sus santos profetas, que vivieron desde el principio de los siglos, que nos libertaría de nuestros enemigos y de las manos de todos los que nos aborrecen. Para usar de misericordia con nuestros padres y mostrar que se acordaban de su testamento. Conforme al juramento que juró Abraham nuestro padre de darse a nosotros, para que libres de las manos de nuestros enemigos, sin temor le sirvamos, en santidad y justicia delante de él toda la vida. Y tú, oh niño, serás llamado profeta del Altísimo: porque irás delante de la faz del Señor, a preparar sus caminos. Para dar a su pueblo la ciencia de la salud para remisión de sus pecados. Por las entrañas de misericordia de nuestro Dios, con las cuales nos visitó el Oriente desde lo alto, para alumbrar a los que están sentados en tinieblas y en sombra de muerte, para encaminar nuestros pies por camino de paz. (Lucas 1, 68-79)
|
|
Popule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristavi te? Responde mihi. Quia eduxi te de terra Aegypti: parasti Crucem Salvatori tuo. Agios, o Theos. Sanctus Deus. Agios ischyros. Sanctus fortis. Agios athanatos, eleison imas. Sanctus et immortalis, miserere nobis. Quia eduxi te per desertum quadraginta annis, et manna cibavi te, et introduxi in terram satis optimam: parasti Crucem Salvatori tuo. Agios o Theos.... Ego proper te flagellavi Aegyptum cum primogeniti suis: et tu me flagellatum tradidisti. Popule meus.... Ego te eduxi de Aegypto, demerso Pharaone in mare rubrum: et tu me tradidisti principibus sacerdotum. Popule meus.... Ego ante te aperui mare: te tu aperuisti lancea latus meum. Popule meus.... Ego ante te praeivi in columna nubis: et tu me duxisti ad praetorium Pilati. Popule meus.... |
Oh pueblo mío, ¿qué te he hecho? ¿en qué te he entristecido? Respóndeme. Dios Santo, Dios Santo, Santo y fuerte, Santo y fuerte, Santo e inmortal, ten piedad de nosotros, Santo e inmortal, ten piedad de nosotros. Dios Santo.... Oh, pueblo mío.... Oh, pueblo mío.... Oh, pueblo mío.... Oh, pueblo mío.... |
|
Veni Sancte Spiritus |
Ven Espíritu Santo |